این پرچم نمی‌افتد،نمی سوزد

مجتبی باجلانی کامیارانی

این پرچم تابوت پاک‌ترین و شریف‌ترین انسان‌های این سرزمین بوده؛ هزاران شهید بر زمین افتادند تا این پرچم به زمین نیفتد این پرچم نمی‌سوزد؛

​ای آن که بی خردی،بی وطنی و مدام درافکار پوسیده ات وطن فروشی را سرمی دهی،این توئی که لیاقت زیستن زیر این پرچم را نداری

پرچم یعنی شناسنامه،یعنی شناسه، یعنی اسم رمز،

ای کور باطن وای که تو حتی ازداشتن چنین شناسنامه ای محرومی،بدان که پرچم ایران،ایران من،ایران میلیون ها انسان شریف امانتی است از سرزمینی که بیش از ده هزارسال تمدن مکتوب دارد،سرزمین زنان ومردانی که این سه رنگ زیبا وآن نور حک شده بر رنگ سپیدش را عاشقانه می دانند آن هم عاشقانه ای که همتا ندارد.

نشان قبله دلهاست،نشان البرزاست وزاگرس،نشان شرژه شیری است به نام ایران،حال عده ای بی آبرو که نزدیک به پنج دهه است شاه مفلوک شان سر در زباله دان تاریخ دارد،دور بچه ی بی غیرتش جاخوش کرده اند به این خیال باطل که او را شاه کنند.

اما نمی دانند:

دزدی که از قضا دوست جناب دلقک شاه است همسرش را هم از او که باید بی غیرتش بخوانیم دزدیده است وبدتر از آن با پول های همین لئیم که سال هاست ربع پهلویش می خوانند روزها که هیچ بلکه ماهها با او ایام را به تفریح وخوشگذرانی سپری می کند

حال یکی از مزدوران این نوکر نتانیاهو که باور کرده است شاه شده تصمیم می گیرد به خاطر چاپلوسی نزد ارباب بی غیرتش پرچم مقدس ایران زمین را بسوزاند.

اما چون اهل شعر و شعور نیست،چون نوکر بی جیره و مواجب است نمی فهمد که این رایت عشق ودلدادگی نمی سوزد و اوست که از درون درحال سوختن است،

ای مردک وای بی شناسنامه خوب گوش کن وبفهم:

مگرنه این است که رعناجوان های این سرزمین اهورائی با چنین تحفه ای راهی عرش خداوندی شدند؟

اصلا شما را چه به این رایت قدسی؟

شمایی که همواره زیر بیرقی خفته ای که دستپخت شیاطین بوده است،شیطانی به نام آمریکا ویا همان پیراستعمار که میلیون ها انسان را دراین عالم خاکی به خاک فکندند.

پرچم کسانی را می سوزانید که تمام داشته هایشان را فدای آن نموده اند؟

فدا نمودند تا دراهتزاز بماند و همواره در معرض وزیدن بادها قرار گرفته تابراین میهن فریاد برآورد:

که ای سرزمین رستم دستان،ای سرزمین یعقوب لیث صفاری و ای سرزمین آل بویه،سرزمین میرزاکوچک خان ورئیسعلی دلواری و ای سرزمین امام خمینی (قدس الله نفسه الزکیه) که در آن شب شوم کشتار فرزندان فیضیه یکه وتنها فریاد برآورد که روح الله خمینی منم چرا این بی گناهان مظلوم را می کشید؟ وای سرزمین مردان وزنان تاریخ سازو ای خاکت که تمدن هزاران ساله درخود به یادگار دفن نموده است به خود و من افتخارنمائید که محور تاریخ مائیم.

حال نکبتانی چون تو به جنگ نمادعزت وشرف آمده ای؟خیر،تو خودفروشی را فریاد کشیده ای،علم وپرچم ایران تا انتهای تاریخ همواره در اهتزاز باقی خواهد ماند.

پرچمی که به آن سوگند یاد نموده ایم که کفنی جز آن نداریم

سلام برایران اسلامی وسلام به ام القرای جهان اسلام و سلام و درود خدا بر زیبا پرچمش که با نام مقدس حضرتش آذین گشته با مقدس کلمه الله و با تأسی به این آیه شریفه «وَكَلِمَةُ اللَّهِ هِيَ الْعُلْيَا» و کلمه الله برترین وبالاترین کلمات است

می گوئیم پرچم ایران ما برترین وبالاترین پرچم ها تا انتهای ابدیت است

ودرپایان از زیبا آیه ی دیگر بهره می گیریم

هَا أَنْتُمْ أُولَاءِ تُحِبُّونَهُمْ وَلَا يُحِبُّونَكُمْ وَتُؤْمِنُونَ بِالْكِتَابِ كُلِّهِ وَإِذَا لَقُوكُمْ قَالُوا آمَنَّا وَإِذَا خَلَوْا عَضُّوا عَلَيْكُمُ الْأَنَامِلَ مِنَ الْغَيْظِ ۚ قُلْ مُوتُوا بِغَيْظِكُمْ ۗ إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ

آگاه باشید! این شمایید که آنان را دوست دارید، و آنان شما را دوست ندارند. و شما به همه کتاب ها [یِ آسمانی] ایمان دارید [ولی آنان ایمان ندارند]. و چون با شما دیدار کنند، می گویند: ایمان آوردیم. و زمانی که با یکدیگر خلوت نمایند از شدت خشمی که بر شما دارند، سر انگشتان خود را می گزند. بگو: به خشمتان بمیرید. یقیناً خدا به آنچه در سینه هاست، داناست.

شما مصداق این آیه ی شریفه هستید آن گاه که پرچم ایران عزیز واسلام نجیب را آتش می زنید،یعنی در درون خود در حال سوختن هستید همانند اسلاف تان که قرآن کریم دراین آیه ی عبرت انگیز آورده است،آنان نیز نمی توانستند خشم وزبونی خود راپنهان کنند وازشدت عقده سرانگشتان خود را می گزیدند.

وَسَيَعْلَمُ الَّذِينَ ظَلَمُوا أَيَّ مُنْقَلَبٍ يَنْقَلِبُونَ

مجتبی باجلانی کامیارانی