سرویس جهاناخبارکامیاران- جنگی که در حال حاضر بین ایران، رژیم صهیونیستی و ایالات متحده، با تجاوز تروریستی تل‌آویو و واشنگتن آغاز شده است، چشم‌انداز ژئوپلیتیکی غرب آسیا را تغییر داده است. آنچه به عنوان کمپین حمله هوایی مشترک ایالات متحده و اسرائیل برای تغییر حکومت در ایران آغاز شد و قرار بود در سریعترین زمان ممکن منجر به رژیم چنج شود، به یک جنگ چندوجهی تبدیل شده است، جایی که ایران قابلیت نظامی قابل توجه و فراتر از انتظارات نشان داده و معادلات را تغییر داده است.

جمهوری اسلامی ایران، از موضع قدرت استراتژیک، ضربات سنگین نظامی پی‌درپی را از طریق موشک‌ها و پهپادهای دقیق به رژیم صهیونیستی وارد کرده است. با این حال، رژیم صهیونیستی با استفاده از سیاست‌های سانسور و کنترل رسانه‌ای، به طور فعال وسعت واقعی این آسیب‌ها را پنهان می‌کند و از هرگونه ارائه جزئیاتی از سلسله عملیات‌های تلافی‌جویانه ایران خودداری می‌ورزد.

پاسخ ایران در آغاز تجاوزات، سریع و محاسبه‌شده بود. سپاه پاسداران انقلاب اسلامی با تکیه بر زرادخانه پیشرفته موشک‌های بالستیک خود، از جمله سلاح‌های فراصوت مانند سری فتاح، موج‌هایی از حملات تلافی‌جویانه را آغاز کرد.

این حملات پایگاه‌های نظامی رژیم صهیونیستی، مراکز اقتصادی و زیرساخت‌های مرتبط با بخش نظامی را هدف قرار داد، همچنین پایگاه‌های ایالات متحده در کشورهای عربی منطقه که بسیاری از آن‌ها تاکنون با خاک یکسان شده اند.

به اذعان کارشناسان، با وجود آنکه درگیری وارد هفته دوم خود شده است، ایران شتاب تهاجمی خود را حفظ کرده و حتی آن را تشدید نیز کرده است و این علی‌رغم تصورات کارشناسان در رابطه با نتایج مواجهه با قدرت هوایی ائتلاف ایالات متحده-رژیم صهیونیستی است.

این عدم تقارن در پوشش و بازتاب روایت‌های جنگ آشکار است. در حالی که ایران رسانه‌های بین‌المللی را برای بازتاب مطبوعاتی از جنایتکاران صهیونیست دعوت کرده تا دقت حملات خود و تلفات غیرنظامی ناشی از بمباران‌های ائتلاف را نشان دهد، رژیم صهیونیستی اقدامات سانسوری شدیدی را بر رسانه‌های و خبرنگاران اعمال کرده است. ارتش رژیم صهیونیستی پخش زنده رهگیری موشک‌ها را ممنوع کرده و گزارش‌ها در مورد مکان‌های حمله را محدود کرده است.

این پرده محدویت‌ و سانسورها، برای نمایش آسیب‌ناپذیری قدرت پوشالی این رژیم طراحی شده است، اما گزارش‌های لو رفته و تصاویر ماهواره‌ای داستان متفاوتی را آشکار می‌کنند: آسیب‌های قابل توجه وارد شده توسط ایران که رژیم صهیونیستی در تلاش برای پنهان کردن آن است.

تصاویر ماهواره‌ای منتشر شده از سوی رسانه‌های غربی تأیید می‌کند که حملات ایران چندین سایت نظامی اسرائیل را هدف قرار داده است، از جمله پایگاه‌های هوایی ارتش رژیم صهیونیستی. این حملات سیستم‌های دفاعی چندلایه اسرائیل —گنبد آهنین، فلاخن داود و پیکان— را بی‌اثر کرده‌اند و علی‌رغم تقویت‌های پدافندی ایالات متحده مانند سامانه‌های رهگیری تاد، موشک‌ها و پهپادهای ایران همچنان به اهداف از پیش تعیین شده اصابت می‌کنند.

جمع آوری دوربین‌های مدار بسته توسط پلیس رژیم صهیونیستی

همچنین گزارش‌ها نشان می‌دهد که موشک‌های فراصوت ایران پدافند رژیم صهیونیستی را دور زده‌اند، باعث آتش‌سوزی در مکان‌های حساس، از جمله اقامتگاه‌های مقامات رژیم صهیونیستی و تخریب گسترده در مناطق شهرهای و شهرک‌های اشغالی شده است.

تصاویر و ویدئوهای منتشر شده از فلسطین اشغالی توسط کاربران نشان‌دهنده تأثیرات موشکی گسترده در تل‌آویو و حیفا است، با ستون‌های دود و واکنش‌های اضطراری که نشان‌دهنده آسیب شدید زیرساخت است.

ماشین سانسور اسرائیل: پنهان کردن حقیقت میدان جنگ

پاسخ رژیم صهیونیستی به این ضربات یک رژیم سانسور پیچیده بوده است، اقدامی که برای حفظ روحیه عمومی در داخل و قدرت نمایی بین‌المللی تهیه شده است.

سازمان سانسور نظامی اسرائیل، پخش زنده رهگیری موشک‌های ایرانی را برای جلوگیری از آشکار کردن آسیب پذیری‌های دفاعی یا دقت سلاح‌های ایرانی ممنوع کرده است. رسانه‌های خارجی، از جمله فاکس نیوز، در میان پخش پوشش سایت‌های حمله به طور ناگهانی قطع شده‌اند. همچین به شکل میدانی، سربازان ارتش رژیم در حال ایجاد سانسور و محدودیت هستند تا از تصویر برداری جلوگیری کنند.

لحظه بازداشت دو خبرنگار شبکه سی. ان. ان ترک توسط ارتش رژیم صهیونیستی

این سانسور به ممنوعیت گزارش‌ها در مورد آمار تلفات، زیرساخت‌های آسیب‌دیده و حتی مکان‌های تأثیر گسترش می‌یابد. در همین رابطه، روزنامه‌نگار هندی پراج موهان سینگ گزارش داد که مقامات اسرائیلی پوشش مکان‌های حمله را محدود می‌کنند، وسعت تخریب در تل‌آویو و سایر مناطق را پنهان می‌کنند.

جنگ روایت‌ها؛ چرا اسرائیل نمی‌خواهد قدرت ایران را نشان دهد؟

اگر رژیم صهیونیستی در میدان نبرد پیروز میدان بود، دلیلی برای این حجم از محدودیت رسانه‌ای وجود نداشت. اما واقعیت آن است که پنهان‌کاری رسانه‌ای، بخشی از پروژه «جنگ شناختی» صهیونیست‌ها در برابر افکار عمومی است.

حملات موشکی ایران به پایگاه‌های آمریکایی در عراق و اردن و همچنین اصابت موشک‌ها به تأسیسات حیاتی اسرائیل، تصاویری است که رژیم صهیونیستی به شدت از انتشار آنها وحشت دارد.

وزیر ارتباطات رژیم صهیونیستی، شلومو کارحی، صراحتاً اعلام کرده که «دشمنان اسرائیل را از این سرزمین حذف خواهد کرد» که این حذف، ابتدا با حذف فیزیکی خبرنگاران و سپس با حذف روایت‌های آنان از شبکه‌های اجتماعی و ماهواره‌ای آغاز شده است.

این سانسور فقط مختص رسانه‌های خارجی نیست. ارتش اسرائیل با اعمال سخت‌گیرانه‌ترین محدودیت‌ها بر خبرنگاران داخلی، از انتشار هرگونه تصویر یا گزارشی که به «روحیه ملی» آسیب بزند، جلوگیری می‌کند. چرا؟ زیرا افشای قدرت موشکی ایران و نشان دادن توانایی‌اش در نفوذ به سامانه‌های پدافندی و اصابت به اهداف راهبردی، می‌تواند به فروپاشی روانی شهرکنشینان و تشدید بیش از پیش مهاجرت معکوس از سرزمین‌های اشغالی منجر شود.

در حالی که ایران با افتخار از قدرت دفاعی خود و ضربات مهلک خود بر پیکره نظامی و اطلاعاتی اسرائیل سخن می‌گوید، اسرائیل در لاک دفاعی فرو رفته و با محدود کردن رسانه‌های خبری و ممنوعیت ورود خبرنگاران خارجی و سانسور دیجیتال، تلاش می‌کند واقعیت میدان را وارونه جلوه دهد.

اما حقیقت همان گونه که در تاریخ ثبت شده، از میان گلوله‌ها و آتش‌ها عبور خواهد کرد. ضربات پی‌درپی ایران به اسرائیل، اگرچه ممکن است در رسانه‌های غربی منعکس نشود، اما در محاسبات راهبردی و امنیتی این رژیم تغییرات بنیادینی ایجاد کرده است. سانسور هرچند ابزاری برای کوتاه‌مدت است، اما در بلندمدت نمی‌تواند شکست‌های میدانی را از چشم تاریخ پنهان کند.

مشرق